Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010
Ζούμε σε μια γιγάντια κοσμική φυσαλίδα;
Ο τόπος μας στο σύμπαν έχει όντως κάτι το ξεχωριστό, ισχυρίζονται επιστήμονες
Τα υπό ψύξη υπολείμματα του Υπερκαινοφανή Α της Κασσιόπης
Εάν η ιδέα της σκοτεινής ύλης μοιάζει απίθανη, ετοιμαστείτε για μια ακόμα πιο ακραία πρόταση. Η Γη μπορεί να είναι παγιδευμένη σε μια ασυνήθιστη φυσαλίδα χωροχρόνου που είναι κενή από ύλη. Επιστήμονες λένε ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να σχετίζεται με τη φαινόμενη επιτάχυνση της διαστολής του σύμπαντος, για την οποία αυτή τη στιγμή η σκοτεινή ύλη θεωρείται ως η κυριότερη εξήγηση.
Σκοτεινή ενέργεια είναι το όνομα που έχει δοθεί σε μια υποτιθέμενη δύναμη που θα μπορούσε να τραβάει όλο το περιεχόμενο του σύμπαντος προς τα έξω σε μια ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα. Για την ώρα κυριαρχεί η άποψη ότι το 74% του σύμπαντος θα μπορούσε να αποτελείται από αυτή τη μυστηριώδη σκοτεινή ενέργεια, ενώ ένα άλλο ποσοστό (21%) απαρτίζει τη σκοτεινή ύλη, αφήνοντας το υπόλοιπο 5% στην ύλη που γνωρίζουμε και μπορούμε να παρατηρήσουμε.
Μέχρι στιγμής δεν είχε υπάρξει κάποιος καλός λόγος για να επιλέξουμε μεταξύ των δύο πιθανότερων εξηγήσεων, δηλαδή της σκοτεινής ενέργειας ή του κενού, αλλά μια νέα έρευνα σκιαγραφεί έναν ενδεχόμενο έλεγχο για το σενάριο της φυσαλίδας κενού.
Εάν βρισκόμασταν σε μια ασυνήθιστα αραιή περιοχή του σύμπαντος, όλα τα αντικείμενα του σύμπαντος θα φαινόντουσαν πως είναι πολύ πιο μακριά από όσο είναι στην πραγματικότητα και δε θα υπήρχε ανάγκη να ανατρέξουμε στην υπόθεση της σκοτεινής ενέργειας για να ερμηνεύσουμε ορισμένες αστρονομικές μας παρατηρήσεις.
"Εάν ζούσαμε σε μια περιοχή πολύ χαμηλής πυκνότητας, τότε ο ίδιος ο χωροχρόνος δε θα επιταχυνόταν," δήλωσε ο ερευνητής Timothy Clifton του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στην Αγγλία. "Αυτό που θα συνέβαινε θα ήταν ότι οι παρατηρήσεις, εάν ερμηνευόντουσαν με τον συνήθη τρόπο, θα συμφωνούσαν με αυτές που ήδη υφίστανται."
Οι επιστήμονες αρχικά εντόπισαν την επιτάχυνση παρατηρώντας ότι μακρινοί σούπερ-νόβα φαινόντουσαν ότι απομακρύνονται από εμάς πολύ γρηγορότερα από όσο θα περιμέναμε. Ένα είδος σούπερ-νόβα (ο τύπος Ia) είναι ένας χρήσιμος δείκτης απόστασης, γιατί οι εκρήξεις έχουν πάντα την ίδια φυσική λάμψη (ο σούπερ-νόβα είναι υπερκαινοφανής αστέρας). Καθώς το φως γίνεται πιο θολό όσο πιο μακριά ταξιδεύει, αυτό σημαίνει πως όταν ο σούπερ-νόβα φαίνεται σε εμάς πως εξασθενεί βρίσκεται πολύ μακριά και όταν φαίνεται πιο φωτεινός, αυτό σημείναι πως βρίσκεται κοντύτερα.
Αλλά εάν συνέβαινε να βρισκόμαστε σε μια περιοχή του σύμπαντος με λιγότερη ύλη από το κανονικό, τότε ο χωροχρόνος μας θα ήταν διαφορετικός από τον χωροχρόνο που θα βρισκόταν έξω από εμάς, επειδή η ύλη παραμορφώνει τον χωροχρόνο. Το ταξίδι του φωτός από σούπερ-νόβα που βρίσκονται έξω από τη φυσαλίδα μας θα έδινε πιο θολή εντύπωση γιατί το φως θα απέκλινε περισσότερο από όσο θα περιμέναμε εάν βρισκόταν μέσα στο δικό μας κενό.
Ένα πρόβλημα με την ιδέα του κενού είναι ωστόσο ότι καταργεί μια αρχή που είχε επικρατήσει στην αστρονομία για περισσότερο από 450 χρόνια: ότι η τοποθεσία που βρισκόμαστε στο σύμπαν δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Όταν ο Νικόλαος Κοπέρνικος επιχειρηματολόγησε ότι ήταν πιο λογικό για τη Γη το να κινείται γύρω από τον Ήλιο και όχι το αντίθετο, έφερε μια επανάσταση στην επιστήμη. Από τότε, οι περισσότερες θεωρίες θα πρέπει να περάσουν το τεστ του Κοπέρνικου. Εάν αξιώνουν ότι ο πλανήτης μας χαρακτηρίζεται από μια μοναδικότητα, ή ότι βρισκόμαστε σε μια προνομιακή θέση, τέτοιες ιδέες φαντάζουν συχνά απίθανες.
"Αυτή η ιδέα ότι ζούμε σε ένα κενό θα μπορούσε πραγματικά να είναι μια δήλωση ότι ζούμε σε έναν ιδιαίτερο χώρο," δήλωσε ο Clifton στο space.com. "Το συνηθισμένο κοσμολογικό μοντέλο είναι βασισμένο στην ιδέα ότι ζούμε σε μια τυπική περιοχή του σύμπαντος. Αυτό θα ήταν μια αντίφαση με την κοπερνίκεια αρχή."
Ο Clifton, μαζί με τους ερευνητές της Οξφόρδης Pedro G. Ferreira και Kate Land, λένε ότι στα ερχόμενα χρόνια πιθανόν να έχουμε τη δυνατότητα να διακρίνουμε τη σκοτεινή ενέργεια από το κενό. Αναφέρονται στην ερχόμενη αποστολή για τη σκοτεινή ύλη (Joint Dark Energy Mission) που σχεδιάζει η NASA και το Αμερικάνικο Υπουργείο Ενέργειας και που θα λάβει χώρα το 2014 ή το 2015. Ο δορυφόρος που θα χρησιμοποιηθεί για το σχέδιο αυτό, θα μετρήσει τη διαστολή του σύμπαντος παρατηρώντας περίπου 2.300 σούπερ-νόβα.
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η παρατήρηση ενός μεγάλου αριθμού από σούπερ-νόβα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σύμπαντος θα τους επιτρέψει να αποφανθούν εάν τα αντικείμενα όντως επιταχύνονται προς τα μακριά ή εάν το φως που εκπέμπουν διαστρέφεται από ένα κενό.
Ολόκληρη την έρευνα μπορεί να τη βρει κανείς σε μια ερχόμενη έκδοση του Physical Review Letters.
Το μυστήριο της ανάστασης προχριστιανικών θεών
Τέτοιοι μυστηριώδης παραλληλισμοί μεταξύ του Μίθρα και του Ιησού δεν είναι οι μόνες ομοιότητες τους. Ο Μίθρας αποκαλούνταν ανάμεσα στους πιστούς του σαν "Το φώς του Κόσμου" ή "Ο καλός ποιμένας", ενώ τους προέτρεπε να μοιράζονται την πνευματική θεία κοινωνία. Γεννήθηκε σε μια σπηλιά παρουσία βοσκών, στις 25 του Δεκέμβρη.
Μπορούν όλα αυτά να είναι μια σύμπτωση; Ας λάβουμε υπόψιν μας και τα εξής : Πολλοί Θεοί έχουν γεννηθεί το μήνα Δεκέμβριο από μητέρα παρθένα, είναι όλοι ηλιακές θεότητες, που έχουν γεννηθεί στο χειμερινό ηλιοστάσιο.
Ένας απ' αυτούς, ο Άττις, αποκαλείται ανάμεσα στους πιστούς του σαν "Ο Αμνός του Θεού", και η σταύρωση και η ακολουθούμενη ανάσταση του γιορτάζεται μια φορά το χρόνο, με θείες κοινωνίες με ψωμί και κρασί. Η μητέρα του, Κυβέλη, λατρεύεται σαν η "Βασίλισσα των Ουρανών".
Υπάρχει μια ιστορία που λέει ότι χιλιάδες χρόνια πριν την εμφάνιση του Ιησού, γεννήθηκε ένας Θεάνθρωπος, σε ένα στάβλο, από μητέρα παρθένα. Αναφέρει ότι ο Θεάνθρωπος αυτός ταξιδεύει μαζί με τους μαθητές του, διδάσκοντας σε πολλά μέρη και κάνοντας πολλά θαύματα, μέχρι την ημέρα που συλλήφθηκε και δικάστηκε για βλασφημία. Βρέθηκε ένοχος και εκτελέστηκε. Τρεις μέρες μετά όμως αναστήθηκε. Αυτή η ιστορία αναφέρεται στο Θεό Διόνυσο.
Το κοινό σε όλες τις μυστηριακές θρησκείες, συμπεριλαμβανομένου και του πρώιμου χριστιανισμού, είναι η μετεμψύχωση και η λύτρωση. Πολλές θρησκείες εκείνης της εποχής μοιράζονταν διάφορα θέματα, ενώ σε πολλές υπήρχε συγχώνευση θεοτήτων. Πρώιμες απεικονίσεις του Ιησού, τον δείχνουν να κρατάει τη λύρα του Ορφέα ή να οδηγεί το άρμα του Απόλλωνα, ενώ έχει βρεθεί αντιστοιχία μεταξύ του Όσιρη-Διόνυσου και του Ορφέα-Βάκχου.
Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, ο οποίος νομιμοποίησε το Χριστιανισμό στη Ρώμη, λάτρευε τον Sol Invictus (Ανίκητος Ήλιος), μια συγχώνευση των θεοτήτων του Μίθρα, του Ήλιου και του Απόλλωνα, και το έκανε αυτό γιατί αναγνώρισε αμέσως τη θέση του Ιησού σ' αυτή τη συγχώνευση.
Βέβαια οι μεταγενέστεροι Χριστιανοί, διαταράχτηκαν από αυτές τις ομοιότητες. Ένας πατέρας της εκκλησίας, οΙουστίνος ο Μάρτυρας, είχε πει ότι ο Σατανάς είχε αντιγράψει το χριστιανισμό πριν τη γέννηση του. Αν είχε μελετήσει λίγο καλύτερα το παρελθόν θα είχε καταλάβει ότι δεν είναι καθόλου περίεργη η σύνδεση του Ιησού με το Διόνυσο.
Οι φιλόσοφοι έχουν βρει σχέσεις μεταξύ του Ιεχωβά και του Διόνυσου. Μάλλον θα ήταν καλύτερο όλοι να λαβουμε υπόψιν τα εξής λόγια που έχουν βρεθεί στην Αλεξάνδρια : "Υπάρχει μόνος ένας ποταμός της αλήθειας, που παίρνει στοιχεία από κάθε πλευρά". Αν οι μεταγενέστεροι των θρησκειών είχαν ακούσει καλύτερα, τα μυστήρια δεν θα είχαν χαθεί.
Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ
Ας δούμε τις επιδράσεις 5 βασικών χρωμάτων στην ψυχολογία του ανθρώπου:
ΓΑΛΑΖΙΟ: Είναι το χρώμα του πνεύματος. Το σύμβολό του στοχασμού, της προσευχής και του ουρανού. Σχεδόν κάθε είδος γαλάζιου είναι καλό αλλά οι βαθύτερες αποχρώσεις του είναι καλύτερες. Το ανοιχτό γαλάζιο δείχνει μικρό βάθος και έναν αγώνα προς την ωριμότητα. Εκείνοι με την βαθιά απόχρωση γαλάζιου έχουν βρει το έργο τους κι έχουν συμμετοχή σ' αυτό. Είναι κυρίως πνευματικά προσανατολισμένοι. "Το γαλάζιο είναι το χρώμα της συμπαντικής έλξης" σύμφωνα με τον Μπίρρεν. Είναι, ακόμα, το χρώμα της απελευθέρωσης, του συντηρητισμού και της αποδοχής των υποχρεώσεων.
ΠΡΑΣΙΝΟ: Είναι ο κραδασμός της ζωής στην ανάπτυξη. Το καθαρό σμαραγδένιο πράσινο, ιδιαίτερα αν έχει μια χροιά γαλάζιου, είναι το χρώμα της θεραπείας. Είναι χρήσιμο, δυνατό και φιλικό. Έχει την συμπαντική έλξη της φύσης με την αίσθηση της ισορροπίας και της ικανότητας. Όσοι αγαπούν το πράσινο πιθανόν κατοικούν στο μεγάλο δάσος της ανθρωπότητας. " Είστε ένας αξιοσέβαστος γείτονας, κατασκευαστής σπιτιών, γονέας, ψηφοφόρος, κηδεμόνας, συνεργάτης". Η "πράσινη" προσωπικότητα προσπαθεί να υπερνικήσει την αντίθεση με σκοπό να επιτύχει αναγνώριση.
ΚΙΤΡΙΝΟ: Είναι το χρώμα της ενέργειας ή του σεξ. Μπορούμε ν' αποδώσουμε στο κίτρινο τα θετικά στοιχεία της δημιουργικότητας, εφευρετικότητας, επινοητικότητας, ανεξάντλητης ενέργειας, δύναμης ισχύος, θάρρους, αυτοπεποίθησης και δύναμης του χαρακτήρα. Επίσης, σ' αυτό αποδίδονται τα αρνητικά χαρακτηριστικά της διαμάχης, εριστικότητας, δογματικότητας και του θυμού. Το άτομο που προτιμά το κίτρινο έχει την τάση να είναι απόμακρο από τους άλλους. Έχει τις καλύτερες προθέσεις αλλά σπάνια κάνει οτιδήποτε γι' αυτές. Το να απορρίπτει κανείς το κίτρινο, είναι σαν να απορρίπτει το καινούριο και την καινοτομία.
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ: Είναι το χρώμα του ήλιου. Είναι ένα ζωτικό και γενικά ένα ωραίο χρώμα που δείχνει περίσκεψη και ενδιαφέρον για τους άλλους. Το χρυσαφένιο πορτοκαλί είναι ζωτικό και δείχνει αυτοέλεγχο. Ενώ το καφετί πορτοκαλί δείχνει μία έλλειψη φιλοδοξίας και μία στάση αδιαφορίας. Το άτομο που προτιμά το πορτοκαλί θέλει να επιτύχει σε οτιδήποτε ασχολείται. Αναζητά την διέγερση και αναζητά να βιώσει πλήρως την ζωή. Είναι ένα πνεύμα που αγαπά την ελευθερία, που χαίρεται να έρχεται σ' επαφή με τους άλλους, είναι εκ φύσεως ενθουσιώδες και ανταποκρίνεται σε οτιδήποτε νέο και συναρπαστικό. Αυτό το άτομο είναι αισιόδοξο για το μέλλον του, αναζητώντας να επεκτείνει συνεχώς τις δραστηριότητες του και έχει πολλά ενδιαφέροντα.
ΚΟΚΚΙΝΟ: Είναι ένας κραδασμός ώθησης που συνδέεται με την επιθετικότητα και την κατάκτηση. Είναι ένα ερεθιστικό χρώμα. Ο κόκκινος κραδασμός είναι το πνεύμα της δραστηριότητας, μια κινητήρια επιρροή. Μια προτίμηση γι' αυτό το χρώμα τονίζει μια δυνατή σεξουαλική ορμή, μια δημιουργικότητα, μία επιθυμία για νέα πράγματα και νέους φίλους, για ταξίδια και αλλαγές ακόμα και στο περιβάλλον. Στην αρνητική του όψη υπάρχει μία επιθετική, πολεμοχαρής στάση, εγωκεντρικότητα και αστάθεια. Μπορεί να υποδηλώνει ενδιαφέρον για τα μυστικιστικά και τα απόκρυφα. Οι "κόκκινες" προσωπικότητες θέλουν να είναι οι εμπειρίες τους τέλειες και πλήρεις.
Το χρώμα είναι η ουσία της δύναμης και της ζωής γύρω μας. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κάθε χρωματικό κραδασμό εποικοδομητικά ή μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε καταστροφικά. Μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε σε αρμονία με την δημιουργική δύναμη ή μπορούμε να τον χρησιμοποιήσουμε εγωιστικά και για ιδιοτελείς σκοπούς. Η επίγνωση αυτής της αρχής μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερες ικανότητες για περισσότερη αρμονία.
Σβάστικα: Ένα μισητό αλλά και παρεξηγημένο σύμβολο
Η Σβάστικα είναι ίσως το πιο παρεξηγημένο σύμβολο στην ιστορία.
Όταν οι σύμμαχοι μπήκαν θριαμβευτές στο Βερολίνο, ένα απ’ τα πρώτα πράγματα που σκέφτηκαν ήταν να απαγορεύσουν τη χρήση του συμβόλου της σβάστικας, την οποία ο Χίτλερ χρησιμοποίησε σαν το ιερό του σύμβολο, που οδηγούσε το λαό του και τις στρατιές του στην επικράτηση πάνω στον πλανήτη.
Πόσο «κακό» όμως είναι ένα σύμβολο; Πόσο «ναζιστική» είναι η σβάστικα; Μια πιο προσεκτική μελέτη δείχνει ότι η σβάστικα είναι απλά το «θύμα» της χρήσης της απ’ τους Ναζί, ότι δεν είναι και πολύ … ναζιστική και ότι ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται από τους ίδιους τους … «συμμάχους» που την κατάργησαν.
Η λέξη «σβάστικα» βγαίνει απ’ τη σανσκριτική Svastikah, έννοια που απεικονίζει την ειρήνη (!) και την καλή τύχη (!). Η σβάστικα αποτελεί μια μορφή του σταυρού που έχει ανακαλυφτεί απ’ τους αρχαιολόγους σε βυζαντινές κατασκευές, σε βουδιστικές επιγραφές, σε κέλτικα χειρόγραφα, σε ελληνικά νομίσματα, στους ινδιάνους της φυλής Oklahoma, ακόμα και στα τοιχώματα των μεγάλων πυραμίδων της Αιγύπτου. Με λίγη προσοχή θα το ανακαλύψετε ακόμα και στα διαζώματα του Καπιτωλίου στην Ουάσινγκτον.
Η μεγάλη – ιστορική – ειρωνεία είναι ότι συναντάται και σαν σύμβολο των αρχαίων Εβραίων, ενώ πριν την χρησιμοποιήσει ο Χίτλερ, ήταν ένα δημοφιλές σύμβολο στις Η.Π.Α. στις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλοί αμερικανοί πιλότοι το φορούσαν σαν γούρι στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ το 1925 η Coca-Cola σε μια διαφημιστική της καμπάνια, έδινε δώρο ένα «τυχερό» ρολόι τσέπης, με σκαλισμένη πάνω του μια σβάστικα.
Όμως ο Χίτλερ και οι Ναζί μετέτρεψαν τη σβάστικα από σύμβολο τύχης και ειρήνης σε σύμβολο μίσους κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και μιας και οι μνήμες απ’ τον πόλεμο αυτό είναι φρέσκιες, αποτελεί σήμερα ίσως το πιο μισητό σύμβολο της ιστορίας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της αποποίησης αυτού του συμβόλου ήταν ότι ενώ είχε οριστεί σαν σύμβολο της εθνοφρουράς της Oklahoma ήδη απ’ το 1923, η αμερικανική κυβέρνηση το αντικατέστησε με το «πουλί του κεραυνού» το 1938, όταν διαπίστωσε ότι ο Χίτλερ το χρησιμοποιούσε σαν «σημαία» της ιδεολογίας του.
Τελικά, τα πράγματα είναι «καλά» ή «κακά» ή εμείς οι άνθρωποι απλά δεν ξέρουμε να τα χειριζόμαστε; Μήπως ο εγωισμός, η ματαιοδοξία και η άγνοια μας έχει ήδη λερώσει πολλά πράγματα πάνω στη Γη, τα οποία αυτά καθαυτά δεν είναι «βρώμικα»;
Το Λάδι και η παγκόσμια Μαγεία του
Το λάδι από τα αρχαία χρόνια χρησιμοποιείται τόσο σα μέσο μαγείας όσο και σαν μέσο καθαγιασμού. Με τις ιδιότητες που έχει σα σύμβολο καθιέρωσης, αφιέρωσης, γονιμότητας, χρησιμοποιήθηκε στην μαγεία, και με τις ιδιότητες του χρίσματος, της πνευματικής φώτισης, του ελέους, της χάρης του Θεού και απονομής σοφίας, χρησιμοποιήθηκε στην ιερουργία (ανώτατη μορφή μαγείας).
Το λάδι από ελιά επίσης σύμβολο της αθανασίας της καρποφορίας και γαμήλιο έμβλημα που μεταδίδει γονιμότητα και αφθονία χρησιμοποιήθηκε για ερωτική μαγεία. Συμβολίζει τον ιερό γάμο και τη σταθερότητα.
Στη Σολομωνική μαγεία εφαρμόστηκε για τις ιδιότητές του που χαρίζουν στο μάγο ισχύ και ομορφιά, και στη μαύρη όψη δύναμη που προκαλεί τρέλα, θλίψη και βάσανα.
Επίσης στη Σολομωνική οι μάγοι χρησιμοποιούσαν το λάδι αλοίφοντας τα υποδήματά τους σε ώρες και μέρες του Ερμή για να έχουν ασφάλεια και ταχύτητα στα ταξίδια τους.
Καθαγιάζει την ύλη, ανάλογα και με τα άλλα υλικά που λαμβάνουν μέρος, τόσο στη λευκή όσο και στη μαύρη μαγεία.
ΖΙ ΝΤΙΝΓΚΙΡ ΚΙΑ ΚΑΝΠΑ = ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΘΥΜΗΣΟΥ.
Μια πανάρχαια σουμεριακή τελετή όπου καθαγιαζόταν με λάδι το έδαφος που πατούσε ο μάγος σε σχηματισμό ομόκεντρων κύκλων 15 σε αριθμό όταν επρόκειτο για σεληνιακά μάγια της Ιστάρ. Σε γέμιση του φεγγαριού σκαλίζανε σε χαλκό τη σφραγίδα της Ιστάρ, και το αλοίφανε με αγνό λάδι επι 15 μέρες (15 = ιερός αριθμός της Ιστάρ) και το τυλίγανε σε μεταξωτό κόκκινο ύφασμα. Ήταν μια επικίνδυνη πράξη γιατί πάντα, είχε το δικό της τίμημα η Θεά για ότι προσέφερε και κανένας δε μπορούσε να αποκτήσει άλλο ταίρι εκτός από αυτό που διάλεξε η Θεά.
Ως φυσικό συντηρητικό θεωρούνταν ότι εκτός από το φυσικό του καρπού, του φυτού ή οτιδήποτε αλλού οργανισμού, ότι έμενε βυθισμένο μέσα σε λάδι, διατηρούσε και τις αόρατες, συμβολικές του ιδιότητες. Έτσι σε συνδυασμό με διάφορα βότανα και υλικά χρησιμοποιήθηκε σε ποικίλες μαγικές πράξεις, σε Ευρώπη, Σκανδιναυία, Κίνα και Ασία.
Φύλλα και ρίζες ιτιάς (σεληνιακό φυτό) βυθισμένα σε λάδι μαζί με ονόματα γραμμένα με μαύρο μελάνι σε πάπυρο βαμμένο με πορφύρα έφερνε άτυχη αγάπη, χωρισμό, θρήνο.
Μανδραγόρας σε πήλινο βάζο βυθισμένος σε λάδι και αιθέριο έλαιο από φύλλα τριανταφυλλιάς που την σπείρανε σε νέα σελήνη (Μαύρη), ήταν ένα έλαιο που διατηρούνταν για χρόνια και όταν το χρειαζόταν ο μάγος πότιζε μ'αυτό και έκαιγε πάπυρο γεμάτο με καψίματα (κοκτέιλ από λιβάνια) στον οποίο ήταν γραμμένα ονόματα ατόμων.
Σε συνδυασμό με φυσικό αλάτι ήταν όπλο για να αποτρέψει τα κακά πνεύματα στην Αφρική.
Στην Κίνα βύθιζαν κόκκινο αμάραντο (αειθαλές λουλούδι) σε μίγμα από διαφορετικά λάδια, για πίστη και σταθερότητα στον έρωτα. Με τον ίδιο τρόπο το προσέφεραν στον σεληνιακό λαγό στις γιορτές της σελήνης. Σε ανώτερους μάγους και με ειδικές τελετές λέγεται ότι προσέφερε αθανασία.
Σε πυθάρια πήλινα γεμάτα λάδι έμεναν για 40 μέρες δέντρα Ασεράς (σολομωνική) τα οποία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να ενώσουν ή να χωρίσουν ζευγάρια. Η Ασερά ήταν φυτό που εξέφραζε τη Θηλυκή όψη και ήταν αφιερωμένο στην Αστορέθ (Αστάρτη).
Αψιθιά (φυτό του Άρη) κομμένο σε μέρα και ώρα του Άρη, συντηρείται στη χάση της σελήνης σε λάδι, μέσα σε αγγείο που στον πυθμένα του έχει χαραγμένη τη σφραγίδα του Κρόνου. Προκαλεί θλίψη και καταστροφή.
Δάφνη που μένει καιρό μέσα σε λάδι προσφέρει ανανέωση ζωής, δόξα και τιμή.
Νάρκισσος κομμένος σε ώρες Κρόνιες και σε χάση άμα ανακατευτεί με λάδι προκαλεί τύφλωση και τρέλα.
Στη Σκανδιναυία ρίζα από Υγκντρασίλ (ιερό φυτό που συμβολίζει την αιώνια ζωή) άμα την βυθίσουνε σε λάδι 28 φορές σε 28 φεγγάρια χαρίζει αιώνια αγάπη, ενώ οι καρποί και τα φύλλα βουτηγμένα σε λάδι χρησιμοποιούνται στην υψηλή μαγεία για γνώση και αναγέννηση.
Λάδι από ηλίανθο (φυτό αφιερωμένο στον Απόλλωνα) χάριζει μακροζωία. Είχε εξέχουσα θέση και στις Μιθραϊκές τελετές γιατί χάριζε μαγικές δυνάμεις.
Το λάδι χρησιμοποιήθηκε και για τελετουργικές κομμώσεις σε τελετές της βόρειας Ευρώπης.
Στο Χριστιανισμό χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της 3ης σφράγισης της βάπτισης με το σημείο του σταυρού στο μέτωπο, στο στήθος & στους καρπούς του νηπίου "προς αγιασμό της διανοίας, καρδίας & πράξεις αυτού".
Η Βάπτιση στο καθιαγιασμένο νερό συνδυαζόμενη με τη χρήση του λαδιού προστατεύει το άτομο από το σατανά & τους δαίμονες, χαρίζει τη θεία χάρη και την προστασία. Ίσως εκεί να βρίσκεται, η τελετή της βασκανίας που έχει ρίζα στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, "άμα το μάτι χαθεί μέσα στο νερό ο σατανάς έχει ρίξει το μάτι του".
Οι Εβραίοι, οι Ινδοί, οι Μογγόλοι, οι Σλάβοι, οι Άραβες, οι λαοί της Ωκεανίας, οι Νέγροι, οι Ιάπωνες, οι Ινδιάνοι, οι Μαλαίσιοι, οι Εσκιμώοι, οι Αιθίοπες, οι Γερμανικές φυλές, οι Βαβυλώνιοι, οι Ρωμαίοι και όλες οι λατινοαμερικανικές φυλές πίστευαν στη δύναμη του οφθαλμού, που αντιμετώπιζαν με μάτια-φυλακτά.
Η απαρχή της δεισιδαιμονίας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η χρήση του λαδιού που δεν επιπλέει στο νερό, σαν απόδειξη βασκανίας χάνεται στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους μαζί με τον συμβολισμό της.
Στη ρώσικη ορθόδοξη βάπτιση εκτός από τη βύθιση στο καθαγιασμένο νερό στη κολυμβήθρα ρίχνεται μέσα κόκκινο κρασί ανακατεμένο με λάδι, για προστασία από τη μαγεία (το συγκεκριμένο εδάφιο εκφωνείται με ακρίβεια "για προστασία από μαγεία και άλλες σατανικές επιρροές).
Αν επεκταθούμε σε έλαια που "καίγονται" σε κάθε γωνία του σπιτιού ανάλογα με την επιρροή τους καθώς και το σύνηθες λάδι στο καντήλι αυτό το άρθρο δερν θα είχε τέλος.
Γενικά το λάδι περιέχει ζωτική ουσία, και είτε σαν λίπος που ήταν πρώτη ύλη για κεριά και αρώματα κατείχε εξέχουσα θέση στις μαγικές τελετές σ' όλον τον κόσμο από τα αρχαία χρόνια.
ΤΑΛΩΣ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ !!!!!!
ΤΑΛΩΣ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ
Περιγραφή
Ηλιακός θεός που ξέπεσε σε ήρωα, είναι ο Τάλως, μας λέει ο Ησύχιος ο Αλεξανδρεύς. Λέει ότι Τάλως σημαίνει ήλιος, και υπάρχουν και άλλα στοιχεία που συνηγορούν στη θεώρηση αυτή. Η σχέση του με το χαλκό και με τη φωτιά, η περιφορά του γύρω από την Κρήτη σε κανονικά διαστήματα, τρεις φορές το χρόνο, δηλαδή και τις τρεις εποχές, σύμφωνα με το ημερολογιακό πρότυπο, που φυσικά είναι προσδιορισμένο από το ρόλο του ήλιου. Και επίσης η ιδιότητα του ως κριτή, όπως ο ήλιος βλέπει και κρίνει από ψηλά τις πράξεις των ανθρώπων.
Το Ρομπότ Τάλως ήταν ένα γιγάντιο πλάσμα με κορμί από μπρούντζο, πολύ γρήγορο και δυνατό, ''έμψυχος" φύλακας της Κρήτης. Είχε όμως ένα αδύναμο σημείο στο σώμα του. Ένα χάλκινο καρφί ήταν σφηνωμένο στο άκρο της μοναδικής του φλέβας, που ξεκινούσε από τον αυχένα και κατέληγε στον αστράγαλο του. Το μπρούντζινο σώμα του κρατιόταν ζωντανό από το ιχώρ, το ολύμπιο αίμα που έρεε μέσα στη φλέβα του.
Προέλευση
Υπάρχουν διάφορες απόψεις για την καταγωγή του, η οποία κατά μια άποψη σχετίζεται με το μύθο της αρπαγής της Ευρώπης. Ο Δίας έκλεψε την όμορφη κόρη του Αγήνορα από την Τύρο ή τη Σιδώνα, αφού την ξεγέλασε μεταμφιεσμένος σε ταύρο. Την οδήγησε στο νυφικό κρεβάτι κάτω από τη σκιά ενός πλάτανου της Γόρτυνας. Μετά της προσέφερε τρία δώρα, ένα σκύλο που ποτέ δεν του ξέφυγε τίποτα, μια φαρέτρα με αλάνθαστα βέλη και ένα χάλκινο γίγαντα, τον προστάτη της Κρήτης Τάλω. Υπάρχουν και άλλες απόψεις για την καταγωγή του. Ο Απολλόδωρος λέει ότι τον είχε κατασκευάσει ο Ήφαιστος, ο θεός της φωτιάς και του σιδήρου και τον είχε χαρίσει στον Μίνωα για να φρουρεί την Κρήτη. Άλλοι λένε πως είναι γιος του Κρητός, και πως ο Κρής ήταν γιος του Δια και μιας νύμφης. Ακόμα λένε ότι ο γίγαντας αυτός ανήκε στην φυλή των ανθρώπων της χάλκινης εποχής. Τέλος για άλλους ήταν αδελφός του Ροδάμανθυ, τρίτος αδελφός του Μίνωα ή αξιωματούχος στην υπηρεσία του.
Ρόλος
Κατά τον Πλάτωνα, δίπλα στον Ροδάμανθυ, που ήταν φύλακας των νόμων μέσα στην πόλη, ο Μίνωας ανέθεσε το ίδιο καθήκον στον Τάλω για τις άλλες περιοχές της Κρήτης. Πράγματι ο Τάλως πέρναγε τρεις φορές τον χρόνο από όλα τα χωριά της Κρήτης, επιβλέποντας την εκτέλεση των νόμων. Τους κουβάλαγε παντού μαζί του στην πλάτη του, χαραγμένους σε χάλκινα πινάκια. Μεταγενέστεροι συγγραφείς μη μπορώντας να πιστέψουν ότι υπήρχε χάλκινος άνθρωπος, είπαν ότι λόγω των πλακών που κουβαλούσε ονομάστηκε έτσι. Ο Τάλως σύμφωνα με τον μύθο είχε προικιστεί με καταπληκτική ευκινησία, πράγμα που του επέτρεπε να φτάνει ταχύτατα σε όλα τα σημεία της Κρήτης. Λέγανε μάλιστα πως ήταν φτερωτός. Δεν είχε όπλα, ήταν όμως ικανός να τα βάλει μόνος του με οποιονδήποτε στόλο. Έδιωχνε, με κομμάτια βράχων που εκσφενδόνιζε από τη στεριά τους ξένους που επιχειρούσαν να αποβιβαστούν στο νησί. Και αν κάποιο πλοίο κατάφερνε να φτάσει στις ακτές, πάλι ο Τάλως ήταν εκείνος που δεν άφηνε τον εχθρό να προχωρήσει. Συνήθιζε να μπαίνει μέσα στην φωτιά και να πυρακτώνει το κορμί του. Ό,τι ακουμπούσε το πυρακτωμένο μέταλλο του κορμιού του, αμέσως το έκαιγε. Έτσι πυρακτωμένος πλησίαζε τους εχθρούς, τους αγκάλιαζε σφιχτά και τους έκαιγε.
Ιστορίες
Ο μύθος του Τάλω ήταν αγαπητός στην Κρήτη, όπως αγαπητός ήταν και ο ίδιος ο ήρωας. Οι κάτοικοι της Φαιστού έβαλαν το ανάγλυφο του στα νομίσματα του κράτους τους. Απεικονίζεται σ' αυτά νέος, γυμνός και με φτερά στους ώμους. Έτσι, ίσως, ερμήνευσαν τη γρηγοράδα του να προλαβαίνει και να περιδιαβαίνει τρεις φορές τη μέρα την Κρήτη και να την προστατεύει από εχθρικές επιδρομές ή τις επιδρομές των πειρατών.
Θα φύλαγε αιώνια το νησί της Κρήτης, αν δεν βρισκόταν μια μάγισσα, ανιψιά της βασίλισσας Πασιφάης, να τον παραπλανήσει και να τον θανατώσει με πονηριά. Ο Τάλως έριχνε βράχους στην "Αργώ" το πλοίο των Αργοναυτών, και δεν τους άφηνε να πλησιάσουν το νησί. Τότε η Μήδεια μάγεψε με τα λόγια της τον καλοκάγαθο γίγαντα από μακριά και τον έκανε ανήμπορο να κινηθεί, ή κατά άλλους του υποσχέθηκε την αθανασία. Έτσι κατάφερε να τον πλησιάσει και να του τραβήξει το καρφί από τον αστράγαλο του, που προστάτευε το ιχώρ να μη χυθεί. Το θεϊκό υγρό χύθηκε χάμω σαν λιωμένο μολύβι και ο Τάλως σωριάστηκε νεκρός σαν πελώριο πεύκο. Άλλοι λένε πως η Μήδεια ξέκανε τον Τάλω βάζοντας του μανία, και άλλοι πως τον χτύπησε με τόξο ο Ποίας, ο πατέρας του Φιλοκτήτη
Η θερμοκρασία της Κόλασης και του Παραδείσου!!!
Μια απολαυστική ιστορία κυκλοφορεί εδώ και χρόνια στο Internet. Αφορά στην φανταστική απάντηση σε μια ερώτηση εξέτασης τριμήνου στη Χημεία σε ένα πανεπιστήμιο των Η.Π.Α. Η απάντηση των μαθητών - η μόνη στην τάξη που πήρε "Α" - είναι τόσο ευφυής που θέλουμε να τη μοιραστούμε μαζί σας. Δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να βρούμε τα ίχνη του συγγραφέα, έτσι μπορούμε απλά να παραφράσουμε την ιστορία. Έχει την αίσθηση μιας λαϊκής παράδοσης και ίσως να μην έχει πραγματικά συμβεί.
Η ερώτηση των εξετάσεων του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον:
"Είναι η Κόλαση εξώθερμη ή ενδόθερμη; Στηρίξτε την απάντησή σας με απόδειξη."
"Εξώθερμη" σημαίνει ότι το σύστημα εκπέμπει θερμότητα· "ενδόθερμη" σημαίνει ότι απορροφά θερμότητα.
Για το Νόμο του Μπόιλ
Οι περισσότερες απ' τις απαντήσεις των μαθητών έκαναν αναφορά στο Νόμο του Μπόιλ. Είναι ένας θεμελιώδης νόμος της χημείας, που περιγράφει πώς μεταβάλλεται η θερμοκρασία ενός αερίου με την πίεσή του. Όταν ένα αέριο διαστέλλεται, ψύχεται. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί όταν ανοίγετε τη βαλβίδα ενός σωλήνα πεπιεσμένου αέρα· ο αέρας που απελευθερώνεται θα χαμηλώσει τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Όταν ένα αέριο συμπιέζεται, θερμαίνεται. Αυτό εξηγεί, γιατί όταν φουσκώνετε ένα λάστιχο με μια τρόμπα, το αέριο συμπιέζεται και ζεσταίνει το στέλεχος της τρόμπας.
Τα air condition λειτουργούν συμπιέζοντας αρχικά ένα αέριο, κάνοντάς το να ζεσταθεί. Μετά το αέριο αφήνεται να ψυχθεί. Τελικά, αφήνεται να διασταλεί, ψύχοντας έτσι το περιβάλλον.
Η απάντηση:
Ο φοιτητής που πήρε "Α" άρχισε τους υπολογισμούς του εξετάζοντας αν η συνολική μάζα της Κόλασης αυξάνονταν ή μειώνονταν με το χρόνο. Γι' αυτό έπρεπε πρώτα να υπολογίσει, αν υπήρχε τελική αύξηση ή μείωση του αριθμού των ψυχών στην Κόλαση, με το χρόνο.
Από βασικές θεολογικές υποθέσεις, οι ψυχές δεν εγκαταλείπουν ποτέ την Κόλαση. Η Κόλαση γίνεται αντιληπτή σαν μέρος τιμωρίας, όπου οι τρόφιμοί της βασανίζονται στην αιωνιότητα. Απ' την άλλη μεριά, συνέχεια εισέρχονται ψυχές στην Κόλαση. Ο φοιτητής παρατήρησε ότι, πολλές θρησκείες διδάσκουν ότι οποιοσδήποτε που δεν είναι μέλος τους, θα πάει στην Κόλαση. Ιστορικά, οι Χριστιανοί έχουν διδάξει ότι, όλοι οι μη-Χριστιανοί θα πάνε στην Κόλαση. Και πολλοί μη-Χριστιανοί έχουν πειστεί ότι όλοι οι Χριστιανοί θα πάνε επίσης εκεί. Γι' αυτό κάποιος ίσως να υποθέσει ότι όλες οι ψυχές θα καταλήξουν στην Κόλαση. Έτσι, με το να εισέρχονται συνεχώς ψυχές στην Κόλαση και να μην εξέρχονται, η συνολική μάζα της Κόλασης αυξάνεται.
Υπάρχουν δύο πιθανότητες:
1. Αν ο όγκος της Κόλασης αυξάνεται με χαμηλότερο ρυθμό απ' αυτόν των ψυχών που εισέρχονται, τότε η θερμοκρασία και η πίεση στην Κόλαση θα "αυξηθεί ξεκάθαρα, έως ότου η Κόλαση διαλυθεί."
2. Αντίθετα, αν η Κόλαση αυξάνεται πιο γρήγορα απ' αυτόν τον ρυθμό, τότε η θερμοκρασία και η πίεση θα "πέσει, έως ότου η Κόλαση παγώσει".
Ο σπουδαστής θυμήθηκε ένα αξίωμα που του δόθηκε από κάποια φοιτήτρια, στο πρώτο έτος της φοίτησής του. Του είπε ότι, "θα υπάρξει μια κρύα νύχτα στην Κόλαση, πριν κοιμηθώ μαζί σου". Ο φοιτητής παρατήρησε, ότι ακόμα δεν είχε καταφέρει να έχει σεξουαλικές σχέσεις μαζί της. Συμπέρανε ότι η Κόλαση δεν κινδυνεύει να παγώσει. Έτσι η δεύτερη πιθανότητα είναι άκυρη, η θερμοκρασία της Κόλασης αυξάνεται και γι' αυτό η Κόλαση είναι εξώθερμη.
Είναι ο Παράδεισος θερμότερος απ' την Κόλαση;
Οι θερμοκρασίες του Παράδεισου και της Κόλασης δεν ορίζονται συγκεκριμένα στη Βίβλο. Αυτό γίνεται ίσως, επειδή οι διάφορες θερμοκρασιακές κλίμακες (Φαρενάιτ, Κελσίου, Ράνκιν και Κέλβιν) δεν είχαν δημιουργηθεί τον 1ο αιώνα μ.Χ.!!!
Παρ' όλα αυτά υπάρχουν διαθέσιμα επαρκή δεδομένα για να υπολογίσουμε την θερμοκρασία του Παράδεισου. Μπορεί επίσης να καθοριστεί η μέγιστη θερμοκρασία της Κόλασης.
Θερμοκρασία του Παράδεισου:
Το "Ησαΐας 30:26" αναφέρει: "Επιπλέον, το φως της Σελήνης θα είναι όπως το φως του Ήλιου και το φως του Ήλιου θα είναι επταπλό, όπως το φως επτά ημερών." Κάποιος ερμήνευσε αυτό το απόσπασμα, με την έννοια ότι, η ακτινοβολία που θα δέχεται ο Παράδεισος απ' τον ήλιο είναι 7 φορές 7 ή 49 φορές απ' αυτήν που δέχεται σήμερα η γη. Η συνεισφορά της σελήνης θα είναι επιπρόσθετη, η οποία ισούται με την παρούσα ποσότητα που η γη λαμβάνει απ' τον ήλιο. Έτσι, ο Παράδεισος θα δέχεται (49+1) ή 50 φορές την ακτινοβολία που δέχεται σήμερα η γη. Ο νόμος Stefan-Boltzmann για την ακτινοβολία συνδέει τη θερμοκρασία ενός αντικειμένου με τη ποσό της ακτινοβολίας που λαμβάνει. Θα πρόβλεπε ότι η θερμοκρασία του παράδεισου θα ήταν 498 βαθμοί Κελσίου πιο υψηλή από την παρούσα θερμοκρασία της γης. Έτσι ο Παράδεισος θα είχε γύρω στους 525 °C ή 977 °F.
Παρ' όλα αυτά, αυτή η θερμοκρασία θα ήταν μόνο η θερμοκρασία "σταθερής κατάστασης". Πιθανά, ο Παράδεισος να δημιουργήθηκε αμέσως μετά τη Γη ώστε να είναι έτοιμος για τους πρώτους κατοίκους του: τον Άβελ, τον Αδάμ και την Εύα. Η "Αποκάλυψη 21:17" λέει ότι οι τοίχοι της Νέας Ιερουσαλήμ είναι 144 κυβικά στο πάχος. Αυτό είναι περίπου 66 μέτρα ή 216 πόδια. Αυτό το πάχος του τοίχου θα ήταν ένα αποτελεσματικό μονωτικό υλικό. Έτσι ο Παράδεισος θα έκανε πολλούς μήνες για να φτάσει στη θερμική του ισορροπία. Αλλά πιθανά αυτή να έχει φτάσει σήμερα τους 525 °C.
Η θερμοκρασία της Κόλασης:
Η "Αποκάλυψη 21:8" αναφέρει : "Αλλά ο δειλός και ο άπιστος … θα έχουν το μερίδιό τους στη λίμνη που καίει με φωτιά και θειάφι." Το θειάφι είναι το θείο. Για να λιώσει το θείο, η θερμοκρασία του πρέπει να είναι 444.6 °C ή 832 °F, ή χαμηλότερη.
Έτσι ο Παράδεισος είναι τουλάχιστον 80 °C ή 145 °F θερμότερος απ' την Κόλαση. Αν υποθέσουμε, ότι τα λαμπρά σώματα που θα έχουν οι κάτοικοι του Παράδεισου, είναι τόσο ευαίσθητα στη θερμότητα όσο και τα γήινά μας σώματα, τότε θα υπέφεραν πολύ. Ο Παράδεισος θα γίνονταν χειρότερος απ' την Κόλαση. Αφού αυτό δεν γίνεται να συμβεί, λόγω θεολογικών θεωρήσεων, ο Παράδεισος θα πρέπει να έχει κάποιες πολύ αποτελεσματικές μεθόδους κλιματισμού για να ελέγξει την υπερβολική εισερχόμενη ακτινοβολία!!!
http://religioustolerance.org/hell_tem.htm
Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ!!!!ΓΙΑΥΤΟ ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΙΣ ΚΑΚΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΔΩΣΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΑΣ ΣΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΤΕ.ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΣΑΣ ΠΙΑ.ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΗΞΗ ΣΑΣ.ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΤΕ.ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ ΜΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΤΡΟΠΟ.ΕΣΤΩΚΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ η ΜΕ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΗΤΟ.ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΙ ΟΛΟΙ ΒΡΙΣΚΟΥΝ.ΟΧΙ ΦΙΛΕ ΚΑΙ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΟΛΟΙ .ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΑΠΟ ΤΟ ΥΣΤΕΡΗΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΜΕ.ΓΙΑΤΙ ΒΕΒΑΙΑ ΠΕΡΙΣΕΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ.ΑΛΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΠΑΛΙ ΘΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΤΕ???ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΙ.ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ ΕΧΩ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ.ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΟΠΩΣ ΑΓΑΠΟΥΣΑΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΔΙΠΛΑΝΟ ΣΑΣ.
ΠΛΑΝΗΤΗΣ Χ η ΝΙΜΠΙΡΟΥ
 Υπάρχουν μυθολογικά και γεωλογικά στοιχεία για ένα επαναλαμβανόμενο γεγονός. Έχει αποδειχθεί ότι κάθε τόσο η επιφάνεια της γης καταστρέφεται και αντιστρέφονται οι πόλοι της. Υπεύθυνος για αυτό το γεγονός θεωρείται ένας πλανήτης ο οποίος ανήκει σε ένα άλλο ηλιακό σύστημα αν και μερικοί νομίζουν ότι πρόκειται για πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.Ο πλανήτης αυτός αναφέρεται με πολλά ονόματα όπως Νιμπίρου, Πλανήτης Χ, Έντνα και Ερκόλουμπους.Πρόκειται για έναν πλανήτη πολλές φορές μεγαλύτερο από τον Δία, κόκκινου χρώματος, ο οποίος πρόκειται να περάσει από το ηλιακό μας σύστημα. Η τεράστια βαρύτητά του θα προκαλέσει σεισμούς, εκρήξεις ηφαιστείων και πιθανόν αναποδογύρισμα της γης. |
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
WWW.ROCKBLOCK.GR
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ROCK SITE ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ . ΣΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΜΕ ΑΡΘΡΑ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ HAPPENINGS!!!!!!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)